lasted posts

Popular

อิบนิตัยมียะฮ์ โกหกว่า  ซูเราะฮ์ อินซานหรืออัดดะฮ์รุ บทที่ 76 ถูกประทานที่ มักกะฮ์ 2/2

200px-578-76

 

 

การที่อิบนิตัยมียะฮ์กล่าวเช่นนี้ วิเคราะห์ได้สองประเด็น

 

  1. ญะเฮ้ล – ไม่มีความรู้เรื่อง อัสบาบุลนุซูล เลยว่า ซูเราะฮ์ไหนลงที่มักกะฮ์หรือมะดีนะฮ์
  2. ตัดลีส – จงใจโกหกเพื่ออำพรางความประเสริฐของท่านอาลีและอะฮ์ลุลบัยต์นบี

 

 

  1. ตัฟซีร ซาดุลมะซีร ฟี อิลมิตตัฟซีร ของอิหม่าม อบิลฟะร็อจ อิบนิลเญาซี มรณะ ฮ.ศ. 597

 

زاد المسير: 8 / 427

 

سورة الدهر   سورة هل أتي : ويفال لها سورة الانسان

وفيها ثلاثةُ أقوال : أحدها : أنها مدنية كلُّها، قاله الجمهور، منهم: مجاهد وقتادة

 

ในซูเราะฮ์นี้มีกล่าวไว้สามทัศนะ หนึ่ง – มันถูกประทานที่มะดีนะฮ์ ทั้งหมด  ญุมฮูร(มหาชนอุละมาอ์)ได้กล่าวมันไว้ ส่วนหนึ่งจากพวกเขาคือ มุญาฮิด และเกาะตาดะฮ์

 

والثاني: مكية، قاله ابن يسار، ومقاتل، وحكي عن ابن عباس

الثالث: أن فيها مكيا ومدنيا

 

  1. ตัฟสีร อัลกุรอ่าน ของชัยคุลอิหม่าม ซุลตอนนุลอุละมาอ์ อิซซุดดีน อับดุลอะซีซ บิน อับดุลสสลาม อัสสุละมี อัดดิมัชกี อัชชาฟิอี มรณะ ฮ.ศ. 660 เล่ม  3 หน้า 398

 

سورة الانسان :  مدنية عند الجمهور

 

ซูเราะฮ์อัลอินซาน ถูกประทานที่ นครมะดีนะฮ์ ตามทัศนะของญุมฮูร-มหาชน (ซึ่งอาจหมายถึงญุมฮูรซอฮาบะฮ์ ญุมฮูรตาบิอีน ญุมฮูรมุฟัสสิรีน ญุมฮูรมุฮัดดิษีน หรือญุมฮูรอุละมาอ์มุฮักกิกีน)

 

  1. ตัฟสีร ญามิอุลอะห์กาม ของอัลกุรตุบี มรณะ ฮ.ศ. 681 เล่ม 3 หน้า 398

تفسير القرطبي ج 19 / ص 107

 

 

سورة الإنسان  :  مكية في قول ابن عباس و مقاتل و الكلبي وقال الجمهور مدنية

อัลกุรตุบี กล่าวว่า ซูเราะฮ์ อัลอินซาน ถูกประทานที่มักกะฮ์คือคำพูดของท่านอิบนิอับบาส ,มุกอติลและอัลกัลบี และญุมฮูร-มหาชนได้กล่าวว่า ถูกประทานที่ มะดีนะฮ์

 

  1. ดะลาอิล อันนุบูวะฮ์ ของอัลบัยฮะกี มรณะ ฮ.ศ. 458 เล่ม 7 หน้า 143

อัลบัยฮะกี กล่าวว่า

 

وما نزل بالمدينة: ويل للمطففين والبقرة وآل عمران والأنفال والأحزاب والمائدة والممتحنة والنساء وإذا زلزلت والحديد ومحمد والرعد والرحمن وهل أتى على الإنسان

 

ซูเราะฮ์ที่ถูกประทานลงมาที่นครมะดีนะฮ์ มีดังนี้ : ซูเราะฮ์อัลมุต็อฟฟิฟีน…… และซูเราะฮ์อัลอินซาน…

 

  1. อัลอิตกอน ฟี อุลูมิลกุรอาน ของอัสสิยูตี มรณะ ฮ.ศ. 911 เล่ม 1 หน้า 57

 

ฉบับตรวจทานโดย เชค เฟาวาซ อะหมัด ซะมัรลี

 

وقال البيهقي في دلائل النبوة أنبأنا أبو عبد الله الحافظ أخبرنا أبو محمد بن زياد العدل حدثنا محمد بن إسحاق حدثنا يعقوب بن إبراهيم الدورقي حدثنا أحمد بن نصر بن مالك الخزاعي حدثنا علي بن الحسين بن واقد عن أبيه حدثني يزيد النحوي عن عكرمة والحسن بن أبي الحسن قالا أنزل الله من القرآن بمكة اقرأ باسم ربك ….

وما نزل بالمدينة ويل للمطففين والبقرة وآل عمران والأنفال والأحزاب والمائدة والممتحنة والنساء و إذا زلزلت والحديد ومحمد والرعد والرحمن و هل أتى على الإنسان…..

 

เชคเฟาวาซ อะหมัด ซะมัรลี ได้กล่าวไว้ในเชิงอรรถของรายงานฮะดีษนี้ว่า

 

دلائل النبوة  ج 7 ص 142 – 143 بِسَنَدٍ حَسَنٍ

 

ฮะดีษนี้บันทึกอยู่ในหนังสือ ดะลาอิล อันนุบูวะฮ์ เล่ม 7 : 142-143 ด้วยสายรายงานที่ ฮาซัน – ดี

 

เพราะฉะนั้น ไม่ใช่เพียงญุมฮุรอุละมาอ์เท่านั้นที่กล่าวว่า ซูเราะฮ์อัลอินซานถูกประทานที่มะดีนะฮ์ แต่ยังมีรายงานฮะดีษที่เชื่อถือได้กำกับในเรื่องนี้อีกด้วย

 

สิ่งสำคัญที่สุดคือ อุลามาอ์วาฮาบีในประเทศซาอุดิอารเบียที่เป็นคณะกรรมการจัดพิมพ์มุศฮัฟภายใต้การอุปถัมภ์ของคิงฟาฮัด ยังลงมติว่า ซูเราะฮ์อัลอินซาน ถูกประทานที่ นครมะดีนะฮ์

นี่คือสิ่งที่พิสูจน์ว่า  อิบนิตัยมียะฮ ทั้งโกหกและอคติต่อท่านอาลีและอะฮ์ลุลบัยต์นบี(อ)

سورة الإنسان   بسم الله الرحمن الرحيم

ซูเราะฮ์ อัลอินซาน ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงปรานี

هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا (1)

[76.1] แน่นอนกาลเวลาที่ยาวนานได้เกิดขึ้นแก่มนุษย์ เมื่อเขามิได้เป็นสิ่งที่ถูกกล่าวถึงเลย

يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا (8)

[76.8] และพวกเขาให้อาหารเนื่องด้วยความรักต่อพระองค์แก่คนยากจน เด็กกำพร้าและเชลยศึก

إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا (9)

[76.9] (พวกเขากล่าวว่า) แท้จริงเราให้อาหารแก่พวกท่าน โดยหวังความโปรดปรานของอัลลอฮ์ เรามิได้หวังการตอบแทนและการขอบคุณจากพวกท่านแต่ประการใด

إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا (22)

[76.22] แท้จริงนี่คือ การตอบแทนแก่พวกเจ้า และการบากบั่นของพวกเจ้านั้นเป็นที่ มัชกูรอ