ความหมายของคำว่า อัลอิมาม อัลอาดิล ในทัศนะของนักวิชาการวะฮาบีย์ ตอนที่ 2

imam-wahabi-02

  1. ท่านอิบนุตัยมียะฮ์ กล่าวว่า

 

وَالْمَقْصُوْدُ أنَّ جَواَزَ تَوليةِ الْمَفْضُوْلِ لِأسبابِ ماَنِعِه مِنْ تَولية الْفاَضِلِ هُوَ قَولُ ذَهَبَ إليه طَواَئِفٌ مِنَ السُّنَّة وَالشِّيْعَة وَمَعَ هَذاَ فَلَمْ يَكُن الذين مع معاوية يقولون إنه الْإماَمُ وَالْخَلِيْفَة…

كتاب : منهاج السنة النبوية  ج 6 ص 332

 

และความหมายก็คือ  เรื่องการที่อนุญาตให้ที่มัฟฎูล(ผู้ที่ถูกทำให้มีความประเสริฐ)ขึ้นปกครอง เนื่องจากมีสาเหตุกีดขวางมิให้คนที่ฟาฎิล (ประเสริฐกว่ามัฟฎูล)ขึ้นปกครอง คือคำพูดที่คนกลุ่มต่างๆจากทั้งซุนนีและชีอะฮ์ที่มีทัศนะ และในขณะเดียวกันนี้ก็ไม่มีบรรดาผู้ที่อยู่ฝ่ายมุอาวียะฮ์ ที่พวกเขากล่าวว่า  แท้จริงเขาคือ “อิหม่ามและคอลีฟะฮ์ “….

 

มินฮาญุซซุนนะฮ์  เล่ม 6 หน้า 332

 

 

จะเห็นได้ว่า  ท่านอิบนุตัยมียะฮ์ก็เป็นผู้เชี่ยวชาญภาษาศาสตร์คนหนึ่ง แต่เขายังได้นำคำ อิมามกับคอลีฟะฮ์มาใช้ร่วมกันและสื่อถึงความหมายเดียวกันคือ “เรื่องผู้นำ ผู้ปกครอง “หากแม้นว่าสองคำดังกล่าวมีความหมายไม่เหมือนกัน อิบนุตัยมียะฮ์คงไม่นำสองคำนี้มาพูดในวาระเรื่องเดียวกันอย่างแน่นอน หรือเขาต้องชี้แจงความแตกต่างในรายละเอียดเอาไว้