lasted posts

Popular

จับโกหกของอิบนุตัยมียะห์ ตอนที่ 1

3041701

ฮะดีษ มัน กุนตุ เมาลาฮ์ ฟะ อะลียุน เมาลาฮ์ อัลลอฮุมมะ วาลิ มัน วาลาฮ์ วะ อาดิ มันอาดาฮ์

อิบนุตัยมียะฮ์ เสียชีวิตปี 728 โกหกว่า

وأما قوله (( مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ.. )) الخ فهذا ليس فِى شَيْءٍ من الامهات الا فى الترمذى وليس فيه الا مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ وأما الزيادة فليست فى الحديث وسئل عنها الإمام أحمد فقال زيادة كوفية ولا ريب أنها كِذْبٌ

ฮะดีษนบีที่กล่าวว่า(ผู้ใดที่ฉันคือเมาลาของเขา ดังนั้นอะลีก็คือเมาลาของเขา โอ้อัลลอฮ์โปรดเป็นมิตรต่อผู้ที่เป็นมิตรกับเขาด้วยเถิด…) ฮะดีษนี้ไม่มีเลยสักบทในบรรดาตำราแม่บท ยกเว้นในสุนันติรมิซีย์เท่านั้น และในสุนันติรมิซีย์ก็ไม่มีในมัน ยกเว้นแค่วรรคนี้(ผู้ใดที่ฉันคือเมาลาของเขา ดังนั้นอะลีก็คือเมาลาของเขา)เท่านั้น

ส่วนที่เพิ่มมาคือ(โอ้อัลลอฮ์โปรดเป็นมิตรต่อผู้ที่เป็นมิตรกับเขาด้วยเถิด…) ไม่ใช่ฮะดีษนบี และอิหม่ามอะหมัดเคยถูกถาม(ถึงววรคหลัง) เขาตอบว่ามันเป็นการเพิ่มเข้ามาของพวกกูฟะฮ์ และไม่ต้องสงสัยเลยว่ามัน(ววรรคหลัง)คือเรื่องโกหก

อิบนิตัยมียะฮ์ยังกล่าวอีกว่า

وكذلك قوله اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ مُخاَلِفٌ لِأَصْلِ الْاِسْلاَمِ فَإِنَّ الْقُرْآنَ قَدْ بَيَّنَ أن المؤمنين إخوة مع قتالهم وبغى بعضهم على بعض وقوله مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِيٌّ مَوْلَاهُ فمن اهل الحديث من طعن فيه كالبخارى وغيره

เช่นกันฮะดีษวรรค ( อัลลอฮุมม่ะ วาลิมัน วาลาฮ์ วะอาดิมัน อาดาฮ์) นั้นขัดแย้งต่อรากฐานอิสลาม เพราะอัลกุรอ่านได้อธิบายว่า บรรดาผู้ศรัทธาคือพี่น้องกันขณะที่พวกเขารบกัน หรือได้พวกเขาได้ละเมิดสิทธิของคนอีกกลุ่มหนึ่ง และฮะดีษวรรค(ผู้ใดที่ฉันคือเมาลาของเขา ดังนั้นอะลีก็คือเมาลาของเขา ) นั้นมีอะฮ์ลุลฮะดีษส่วนหนึ่งได้ตำหนิวรรคนี้ เช่นอัลบุคอรีย์และคนอื่น

มัจญ์มู๊อ์ อัลฟะตาวา ของอิบนิตัยมียะฮ์ เล่ม 4 : 417

อิบนิตัยมียะฮ์ยังกล่าวอีกว่า

أن هذا اللفظ و هو قوله اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالَاهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ كِذْبٌ بِاِتِّفاَقِ أَهْلِ الْمَعْرُوْفَةِ بِالْحَدِيْثِ

ถ้อยคำฮะดีษวรรคนี้ ( อัลลอฮุมม่ะ วาลิมันวาลาฮ์ วะอาดิมัน อาดาฮ์ วันซุร มัน นะซ่อร่อ วัคซุล มันค่อซะละฮ์) นั้นคือคำโกหก ด้วยมติของผู้มีความรู้ต่อวิชาฮะดีษ มินฮาญุซซุนนะฮ์ เล่ม 7: 55